Cadı Olmak Üzerine: Marjinalleştirilmiş Bir Uygulama Topluluğunda Öğrenme
Yetişkinlik dönemindeki öğrenmelerin büyük bir bölümü enformeldir, sosyal bir nitelik taşır ve öğrenenin yaşam bağlamına güçlü biçimde gömülüdür. Bu öğrenmeler, ortak bir uygulamaya dâhil olan sosyal gruplar içinde gerçekleşir. Sosyal gruplarda meydana gelen öğrenmeyi ele alan modellerden biri, Wenger’in uygulama toplulukları yaklaşımıdır. Bir uygulama topluluğunda öğrenme, uygulama ve kimlik gelişimi iç içe geçmiş durumdadır. Bu çalışmanın amacı, marjinalleştirilmiş bir uygulama topluluğu olarak cadılar topluluğunda gerçekleşen öğrenmeyi incelemektir. Farklı cadı topluluklarına, yani uygulama topluluklarına, mensup yirmi cadı ile görüşmeler yapılmıştır.